Fervente Foutparkeerders

Drie en een halve week ging het goed, en daarna begonnen ze weer: de boeven, de betweters, de provocateurs... De handhaving werd er weer bijgehaald, boetes uitgedeeld, ferme discussies gehouden, en voor de rest van de week was het weer even in orde: geen auto’s op de stoep. Het mag niet, een auto op de stoep parkeren. Ook niet half, en -volgens de wet- niet eens met één wiel. En de Wet worden we allemaal geacht te kennen. Is ook beter voor jezelf want het kan je klauwen boetegeld schelen als je weet tussen welke marges je je mag bewegen. Hetzelfde geldt voor ons werk. We spreken regels af over waar we naartoe willen als bedrijf (visie&missie) en hoe we daar willen komen (beleid&uitvoering).

Heimwee naar Nuance

“Geen discussie, jullie hebben dit maar te slikken! Wij hebben hier goed over nagedacht en jullie hoeven het alleen maar uit te voeren! Je bent ofwel vóór ons of tegen ons en in dat geval hoepel je maar op. En nu aan het werk!” In geen enkel zichzelf respecterend bedrijf wordt nog zo gewerkt. Vroeger was dat zo. In de jaren ’50 en daarvoor. Maar sinds de jaren ’90 -en toch zeker sinds coachend leiderschap in zwang is geraakt- is het moeilijk te geloven dat management zich nog zo gedraagt. Werknemers en management staan niet meer tegenover elkaar, maar naast elkaar. Er wordt gescrumd, gekaizend, naar elkaar geluisterd, plannen worden ontdaan van praktische bezwaren, meningen aangepast door vo

© 2020 BPaS. All rights reserved.

KvK 67 250 440

+31(0)6 - 49 326 224   |   Volg ons op:

  • Vimeo Social Icon
  • Instagram Social Icon
  • Facebook Social Icon
  • LinkedIn Social Icon
  • Twitter Social Icon